Bęben wytłaczarki dwuślimakowej do mieszanek wypełnionych i trudnopalnych

Ta lufa ekstrudera dwuślimakowego do kompaundowania tworzyw sztucznych jest przeznaczona do tworzyw konstrukcyjnych i modyfikowanych formulacji polimerowych, w których ścierne wypełniacze i chemicznie agresywne dodatki mogą jednocześnie atakować otwór lufy.

Typowe zastosowania obejmują tworzywa sztuczne wzmocnione włóknem szklanym, związki wypełnione minerałami, formulacje trudnopalne i wysokowydajne polimery konstrukcyjne.

Zamiast dobierać lufę wyłącznie na podstawie twardości, materiał wewnętrznego otworu można dopasować do rzeczywistej kombinacji ścierania, korozji, temperatury i obciążenia procesowego.

Pomaga to zredukować problemy takie jak:

• Szybkie powiększanie się otworu przy przetwarzaniu materiałów o wysokiej zawartości wypełniacza
• Wżery połączone ze ścieraniem
• Niestabilna szczelina między ślimakiem a lufą
• Zmniejszona stabilność wydajności i ciśnienia
• Lokalne zużycie wokół stref intensywnego mieszania
• Częsta wymiana sekcji lufy pod dużym obciążeniem

Kompaundowanie tworzyw konstrukcyjnych często łączy kilka agresywnych składników w jednej formulacji.

Przykłady obejmują:

• Włókno szklane
• Węglan wapnia
• Talk
• Mika
• Mineralne środki trudnopalne
• Pigmenty
• Modyfikatory reaktywne
• Agresywne dodatki trudnopalne

Cząstki włókna szklanego i minerałów powodują mechaniczne ścieranie podczas przechodzenia między obracającymi się elementami ślimaka a otworem lufy.

Jednocześnie niektóre dodatki lub produkty rozkładu mogą chemicznie atakować powierzchnię roboczą.

Gdy te dwa mechanizmy występują razem, korozja może osłabić powierzchnię, podczas gdy cząstki ścierne stale usuwają uszkodzoną warstwę.

Lufa może zatem zużywać się znacznie szybciej, niż można by oczekiwać od każdego z tych mechanizmów z osobna.

Jeden materiał lufy nie nadaje się do każdego kompaundu tworzyw konstrukcyjnych.

Wybór materiału powinien uwzględniać:

• Typ polimeru
• Procent włókna szklanego
• Procent wypełniacza mineralnego
• System trudnopalny
• Temperatura przetwarzania
• Prędkość ślimaka
• Intensywność ścinania
• Istniejący wzorzec zużycia

38CrMoAlA z azotowaniem może być stosowana do ogólnych zastosowań kompaundowania, gdzie ścieranie i korozja są stosunkowo umiarkowane.

Oferuje praktyczny kompromis między wydajnością a kosztem, ale może nie zapewniać wystarczającej żywotności w formulacjach o wysokiej zawartości wypełniacza.

W przypadku związków o wysokiej zawartości włókna szklanego lub wypełniaczy mineralnych, systemy powłok ze stali narzędziowej i bimetalicznych mogą zapewnić większą odporność na ścieranie.

Mogą być stosowane szczególnie w sekcjach narażonych na intensywne mieszanie lub wysokie ciśnienie.

Tam, gdzie korozja towarzyszy ścieraniu, systemy stopów na bazie niklu mogą zapewnić dodatkową odporność chemiczną.

Lufa dwuślimakowa z powłoką stopową może łączyć zewnętrzną lufę konstrukcyjną z chronioną wewnętrzną powierzchnią roboczą, umożliwiając dobór materiału otworu specjalnie do przetwarzanego kompaundu.

W bardziej wymagających warunkach pracy, napawanie laserowe lub integralny pierścień stopowy mogą zapewnić ulepszoną ochronę wewnętrznego otworu.

Napawanie laserowe tworzy wiązanie metalurgiczne między warstwą odporną na zużycie a podłożem, podczas gdy integralny pierścień stopowy zapewnia ciągły chroniony otwór.

Odpowiednie rozwiązanie powinno być dobierane zgodnie z rzeczywistym mechanizmem awarii i oczekiwaną żywotnością.

Zużycie rzadko jest równe w całym zespole lufy.

Wyższe zużycie często pojawia się w pobliżu:

• Pozycji podawania włókna szklanego
• Intensywnych stref ugniatania
• Sekcji o wysokiej zawartości wypełniaczy mineralnych
• Obszarów mieszania reaktywnego
• Stref budowania ciśnienia
• Sekcji pracujących w wysokiej temperaturze

Dlatego nie zawsze konieczne jest stosowanie tego samego drogiego materiału w całym zestawie luf.

Na przykład:

• Standardowy materiał może być zachowany w sekcjach transportowych o niskim obciążeniu
• Powłoki odporne na zużycie mogą być stosowane w strefach wysokiego ścinania
• Stopy odporne na korozję mogą być stosowane tam, gdzie obecne są dodatki reaktywne

To podejście strefowe koncentruje inwestycje materiałowe tam, gdzie ryzyko awarii jest najwyższe.

W miarę zużywania się otworu lufy, zwiększa się luz między elementami ślimaka a lufą.

Nadmierny luz może prowadzić do:

• Cofania się materiału
• Zmniejszenia wydajności transportu
• Niższej wydajności
• Niestabilnego ciśnienia topnienia
• Zmian w zachowaniu ścinania i mieszania
• Większych wahań czasu przebywania

Z tego powodu zużycie lufy powinno być oceniane wraz z zużyciem elementów ślimaka.

Instalacja nowych elementów ślimaka w nadmiernie zużytej lufie może nie przywrócić w pełni pierwotnej wydajności wytłaczania.

Podczas produkcji zamiennej, krytyczne wymiary obejmują:

• Geometria wewnętrznego otworu
• Rozstaw osi
• Długość lufy
• Powierzchnie połączeń
• Wymiary pozycjonowania
• Położenie otworów na śruby
• Wyrównanie z sąsiednimi sekcjami lufy

Lufa może być produkowana zgodnie z:

• Oryginalnymi rysunkami technicznymi
• Próbkami używanych luf
• Wymiarami pomiarowymi
• Istniejącymi interfejsami maszyn
• Informacjami o procesie i formulacji

Konfigurowalne funkcje obejmują:

• Wymiary otworu
• Rozstaw osi
• Długość całkowita
• Powierzchnie połączeń
• Otwory podawania i odpowietrzania
• Interfejsy podajników bocznych
• Otwory grzewcze
• Kanały chłodzące
• Otwory czujników temperatury
• Materiał powłoki
• Ochrona wewnętrznego otworu

Gdy zużyta lufa jest dostarczana jako próbka, uszkodzone wymiary muszą zostać najpierw zidentyfikowane i skorygowane, zamiast być kopiowane bezpośrednio.

Inspekcja może obejmować:

• Wymiary wewnętrznego otworu
• Rozstaw osi
• Długość całkowita
• Dokładność powierzchni połączeń
• Wymiary pozycjonowania
• Położenie otworów na śruby
• Wymiary portów
• Stan powierzchni wewnętrznego otworu
• Szczelność kanałów chłodzących
• Weryfikacja materiału i obróbki

Zapisy wymiarowe mogą być przechowywane do przyszłych powtórnych zamówień i identyfikowalności zamienników.

Proszę podać:

1. Rysunek wytłaczarki lub próbkę używanej lufy
2. Przetwarzany polimer
3. Procent włókna szklanego
4. Typ i procent wypełniacza mineralnego
5. Informacje o środku trudnopalnym lub dodatku reaktywnym
6. Temperatura przetwarzania
7. Istniejący materiał lufy
8. Obecna żywotność
9. Zdjęcia zużytego otworu
10. Położenie najbardziej zużytej sekcji
11. Docelowa wymagana żywotność
12. Wymagana ilość

Te informacje pomagają określić, czy głównym mechanizmem awarii jest ścieranie, korozja, czy ich kombinacja.

Odpowiedni materiał zależy od procentu włókna szklanego, konfiguracji ślimaka, przepustowości i warunków pracy. Powłoki ze stali narzędziowej, bimetaliczne lub inne systemy powłok odpornych na zużycie są zazwyczaj rozważane do ciężkich zastosowań ściernych.

Nie wszystkie formulacje trudnopalne mają taką samą korozyjność. Wybór materiału powinien opierać się na konkretnym systemie trudnopalnym, temperaturze i zaobserwowanych uszkodzeniach.

Tak. Powłoki bimetaliczne, stopy na bazie niklu, warstwy napawane laserowo i inne systemy stopowe mogą być wybierane w celu rozwiązania obu mechanizmów.

Nie. Różne materiały mogą być stosowane w różnych strefach procesu w zależności od rzeczywistych warunków zużycia i korozji.

Prześlij nam swoją formulację, procent wypełniacza, istniejący materiał lufy i zdjęcia zużytej lufy.

Możemy pomóc ocenić:

• Czy głównym problemem jest ścieranie, korozja, czy połączone zużycie
• Które sekcje lufy wymagają ulepszonej ochrony
• Czy stal narzędziowa, stop bimetaliczny, stop na bazie niklu, czy inne rozwiązanie jest bardziej odpowiednie
• Czy należy sprawdzić istniejący luz między ślimakiem a lufą
• Które wymiary należy potwierdzić przed produkcją